Ik ben Lobke Bergervoet, getrouwd en moeder van Maes (2014) en Lóa (2017). Inmiddels heb ik besloten mijn anders zijn volledig te omarmen. Ik groeide op als heldervoelend kind en dacht vaak dat er iets mis was met mij. Ik probeerde me aan te passen aan de maatschappij maar verloor daarbij mezelf uit het oog. Toen ik op mijn 23ste overspannen thuis kwam te zitten was er nog maar één weg: naar binnen. Ik ging aan mezelf werken en ontdekte dat ik hooggevoelig ben. Ik leerde omgaan met deze gevoeligheid en dacht dat behoorlijk op de rit te hebben, totdat ik zwanger werd. Ik had een zware bevalling en ons kindje een moeilijke start. Na een traumatische bevalling zat ik thuis met een huilbaby. Zelf huilde ik soms mee, alles stroomde over en ik zat helemaal alleen 'vast op de bodem van de zee'. Ik voelde: delen van wat er is gebeurd had ik kunnen voorkomen, ik had mijn intuïtie verlaten. Beslissingen genomen omdat ik dacht dat anderen het wel beter zouden weten. Ik nam het besluit om voortaan altijd naar mijn intuïtie luisteren en begon meteen door een afspraak te maken met de osteopaat voor mijn zoon. Met zijn 5 weken oud werd hij behandeld en na 3 sessies was daar een ander kind: vrolijk en rustig. Daarna was het tijd voor mezelf, ik keek grote levensthema's aan en vond een goede lifecoach die mij hielp. Ik kwam tot de ontdekking dat ik me nog steeds probeerde aan te passen aan de maatschappij, maar dan met label. Ik stopte mezelf in een hokje, omarmde mijn gevoeligheid niet, ik had ermee leren leven. 'God, als je bestaat wil je me dan alsjeblieft een opleiding wijzen,